خانه ساختن روی اشک دیگران؛ چه حسی دارد؟:
وقتی کسی شادیاش را روی رنج دیگری بنا میکند، مغز برای فرار از ناهماهنگی شناختی، قربانی را «سزاوار» یا «ضعیف» جلوه میدهد تا وجدان فرو نریزد؛ این همان مکانیسمی است که در تاریخ به عادیسازی ظلم انجامید. پس عذاب وجدان اغلب نه پشیمانی، که ترس از فروریختن خانه است. آیا خانهای که روی اشک بنا شده، خودش دیوار دارد؟
راهکار:
این جمله یک سوال نیست، اعتراف پنهان است: شادیای که روی فروپاشی دیگری ساخته شود، همیشه یک اتاق تاریک در خود دارد. احساس واقعی بعد از آن، ترکیبی از لذت زودگذر، هراس از انتقام و نیاز به توجیه است.