عذاب خاطرات

چرا خاطرات، حتی شیرین، همیشه منبع عذابند؟:

پژوهش‌های عصب‌شناسی نشان می‌دهند یادآوری خاطرات شاد، همان مناطق مغزی‌ای را فعال می‌کند که در تجربهٔ درد فیزیکی دخیل هستند. این «اثر ناهماهنگی» یعنی فاصلهٔ بین گذشتهٔ ایده‌آل و اکنون، کورتیزول ترشح می‌کند. به همین دلیل است که نوستالژی همزمان گرم و زجرآور است: مغز شما در حال عزاداری برای دنیایی است که دیگر وجود ندارد.

راهکار:

از منظر نوروساینس، مغز خاطرات را به‌روزرسانی می‌کند و هر بار مرور، آنها را با احساس اکنون آلوده می‌سازد. شاید عذاب از دلتنگی برای «خودِ» آن لحظه باشد، نه خود رویداد. نوشتن خاطرات جدید می‌تواند کتابخانهٔ ذهنی را از این سم‌زدایی کند.