عذاب جان

نبود عقل و عذاب جان در آدم‌های اطراف:

رواقیون رنج ذهنی را نتیجهٔ قضاوت نادرست می‌دانستند، نه خود رویداد؛ در علوم اعصاب هم نبود کنترل شناختی، آمیگدال را فعال‌تر و پاسخ استرس را شدیدتر می‌کند. پس «عذاب جان» گاهی محصول نبود عقل نیست، محصول عقلِ تحت فشار است.

راهکار:

این جمله را می‌توان این‌طور خواند: عذاب جان همیشه نشانهٔ بی‌عقلی نیست؛ گاهی نشانهٔ عقلی است که از شدت فشار، قدرت تصمیم‌گیری را از دست داده. فاصلهٔ میان واکنش و تأمل، همان نقطه‌ای است که رنج را قابل مدیریت‌تر می‌کند.