زندگی یعنی شیشه و سنگ؛ آسون نیست:
تحقیقات روانشناختی نشان میدهد انسانها ذاتاً در تخمین ریسکهای مزمن (مثل نگهداشتن شیشه کنار سنگ) دچار خوشبینی افراطی میشوند. این پدیده 'خطای درک آسانی' نام دارد: وقتی خطر دائمی باشد، مغز آن را عادیسازی میکند. جالب است بدانید استحکام شیشه در برابر ضربههای کوچک به شدت کم است، درست مثل اعتماد. آیا تا به حال شده چیزی را که به نظر آسان میرسید، ناخواسته بشکنید؟
راهکار:
شاید زندگی هنر محافظت انفعالی نباشد، بلکه انتخاب هوشمندانهی سنگهاست. هر سنگی نشانهی خطر نیست؛ گاهی کنار یک سنگ درخشان، شیشهی وجودت نور را بهتر بازتاب میدهد. پس به جای اجتناب، همجواریهای خود را آگاهانه برگزین.