آسمون و ستاره ها

آسمون با ستاره‌هاش قشنگه، زندگی من با تو؛ متن عاشقانه:

منظره‌ی ستاره‌ها در واقع یک سفر در زمان است: نور بعضی از آن‌ها میلیون‌ها سال پیش از سطح ستاره خارج شده و حالا به چشم ما می‌رسد. یعنی داری به گذشته نگاه می‌کنی، نه به حال. عشق هم همین بازه‌ی زمانی را دارد؛ مغزت تصویری از طرف مقابل می‌سازد که به‌شدت با واقعیت لحظه‌ی حال فاصله دارد. پژوهش‌ها نشان می‌دهند عشق رمانتیک دقیقاً مثل اعتیاد، مدار دوپامین را فعال می‌کند. پس سوال این است: ما عاشق خودِ آن آدمیم یا عاشق تصویری که در ذهن ساخته‌ایم؟

راهکار:

زیبایی ستاره‌ها به فاصله‌ی آن‌هاست؛ زیبایی زندگی با تو به نزدیکی توست. این جمله را می‌توانی به یک خاطره‌ی ملموس تبدیل کنی: همان شب که آسمان صاف است، کنار هم بنشینید و همین را برایش بخوان.