نامه ای به عزیزترین: اگر مردم گریه نکن:
آیا میدانستید مغز انسان در مواجهه با مرگ عزیزان، هورمونی به نام «اکسیتوسین» ترشح میکند که دقیقاً همان مادهای است که هنگام بغلکردن یا نگاه به آسمان آزاد میشود؟ این نامه در واقع یک «دستورالعمل بیولوژیکی» برای تسکین درد است. نگاه به آسمان، قشر پیشپیشانی را فعال میکند که مرکز تنظیم هیجانات منفی است. آیا تا به حال برای کسی که از دست دادهاید به آسمان نگاه کردهاید و حس آرامش کردهاید؟
راهکار:
این درخواست، یادآور مفهوم «حافظه تصویری» در روانشناسی است: نگاه به یک نماد ثابت مثل آسمان میتواند به پردازش سوگ و کاهش اضطراب جدایی کمک کند. اگر این متن برای خودتان است، میتوانید یک مکان مشخص در طبیعت را به عنوان «نقطه خداحافظی» انتخاب کنید تا ذهنتان برای لحظات سخت آماده باشد.