آشناهای بیگانه

آشناهایی که غریبه هستند:

روزگار وارونه: از حقیقت تلخ تا دروغ شیرین:

در روان‌شناسی، پدیده‌ای به نام «اثر مواجهه صرف» وجود دارد: مغز ما دروغ‌های تکراری را به مرور حقیقت می‌پندارد. به همین دلیل، وقتی حقیقت تلخ می‌شود و دروغ شیرین، جامعه به جای رویارویی با واقعیت، در افسانه‌ها پناه می‌گیرد. این همان لحظه‌ای است که عاقل‌ها دیوانه به نظر می‌رسند. آیا یک حقیقت تلخ هم می‌تواند آنقدر تکرار شود که شیرین جلوه کند؟

راهکار:

این شعر فریاد یک وارونگی جمعی است، اما نکته درخشانش همان گلخانه‌ای است که در دل کویر آرزوها می‌بینید. شاید این روزگار واژگون، درست همان بستری باشد که برای رویش یک روایت تازه لازم داریم. به جای تسلیم، می‌توان از دل همین تضادها، هویتی نو ساخت؛ تغییری که از انتخاب‌های کوچک روزمره آغاز می‌شود.