آشنای قلب من

آشنای قلب من؛ قلبم را مرنجان:

پژوهش‌های عصب‌شناسی نشان می‌دهند درد عاطفی و فیزیکی در مغز هم‌پوشانی دارند؛ طرد شدن، همان شبکه‌های قدامی سینگولیت و اینسولا را فعال می‌کند که سوختگی دست را. جالب‌تر اینکه استامینوفن در برخی آزمایش‌ها شدت درد اجتماعی را کم کرده. پس «قلب مرا مرنجان» یک استعاره نیست؛ هشدار زیستی است.

راهکار:

این جمله بیشتر از آنکه التماس باشد، یک لنگر عاطفی است: وقتی می‌گوییم «قلبم را مرنجان»، در حال تعیین مرز نامرئی رابطه هستیم. زیبایی‌اش در این است که پیش از زخم هشدار می‌دهد، نه بعد از آن. شاید نسخهٔ کامل‌ترش این باشد: «قلبم را مرنجان، که من هم قلبت را نرنجانم.»