خاطرات مشترک غریبهها؛ دلتنگی بیپایان:
حافظه ما نه مثل فیلمنامه، بلکه هر بار بازنویسی میشه. وقتی دو نفر خاطرات مشترک دارن، در واقع هرکدوم نسخه متفاوتی از اون رو به یاد میارن. این پدیده به 'بازسازی حافظه' معروفه و نشون میده که خاطرات مشترک لزوماً یکسان نیستن. آیا میشه ادعا کرد که خاطرات مشترک، واقعاً مشترکاند؟
راهکار:
این جمله نشون میده که خاطرات مشترک مثل یه آینهاند: هر دو یک تصویر رو میبینید، اما از دو طرف مختلف.