عشق فقط توی کتابهاست: توهمی برای ابلهان یا حقیقت تلخ؟:
مغز انسان در اوج عشق، ترکیبی شبیه به تأثیر کوکائین و الکل تولید میکند؛ دوپامین معتادمان میکند و اکسیتوسین دلبستگی ایجاد میکند. این توهم زیستی همان چیزی است که نویسندگان رمانتیک از آن افسانه ساختند. آیا عشق واقعی زندهماندن این واکنشها پس از سه سال اول است؟
راهکار:
شوپنهاور هم عشق را فریب طبیعت برای تولیدمثل میدانست. ولی شاید بتوان به عشق بهعنوان یک مهارت نگاه کرد: ساخت صمیمیت با انتخابهای آگاهانه، نه یک جادوی ناگهانی.