عشق تنها درمان

اگر روزی بیایی؛ عشق، تنها دواست:

بوهای آشنا مستقیم به آمیگدال و هیپوکامپ می‌روند، همان جایی که خاطرات احساسی ثبت می‌شوند؛ برای همین بوی یک عطر می‌تواند سال‌ها بعد آدم را به همان لحظه‌ی عاشقی برگرداند. این پدیده به «اثر پروست» معروف است؛ چون بوی مادلن، خاطرات کودکی را در کتاب پروست زنده کرد. عصب‌شناسی هم تأیید می‌کند که بو قوی‌ترین کلید حافظه است. پس وقتی شاعر می‌گوید «دلم با بوی زلفت زنده می‌ماند»، فقط تشبیه نیست؛ نقشه‌ی عصبی حافظه است. در تاو، کدام بو ناخواسته دلتنگت می‌کند؟

راهکار:

شعرت یک بوم نیمه‌کشیده است؛ ادامه‌اش را از زاویه‌ی «روز بعد از دیدار» بنویس تا تضاد دلتنگی و وصل را تصویر کنی.