عشق تمام نمیشود؛ وقتی جایی برای ادامه دادن نیست:
وقتی رابطه تمام میشود اما عشق نه، مغز در حالت «پاداش پیشبینیشدهٔ محققنشده» میماند؛ همان مکانیزمی که قمار را اعتیادآور میکند: امیدِ در دسترس اما مسدود، دوپامین را زنده نگه میدارد. عشق ناتمام، پروندهای بستهشده با مدار باز است. آیا عشق ناتمام را میتوان مثل اعتیاد به احتمال دید؟
راهکار:
این جمله را میتوان اینطور بازخوانی کرد: عشق ناتمام مثل رودخانهای است که بسترش عوض شده، نه اینکه آبش خشک شده باشد. اگر مسیر قدیمی بسته شده، فشار عاطفی لازم نیست حذف شود؛ میتواند به سمت دیگری جاری شود: نوشتن، هنر، یا رابطهای تازه. پایان یک مسیر با پایان خود عشق یکی نیست.