عشق تمام هستی

بی‌تو دنیای من الفی نیست؛ تو جان و جهانی:

در علوم اعصاب، عشق رمانتیک همان مدار پاداش مغز را فعال می‌کند که اعتیاد فعال می‌کند؛ محرومیت از معشوق نیز مثل ترک ماده مخدر، سیستم دوپامین را مختل می‌کند. جالب است که «الف» در حساب ابجد عدد ۱ است؛ یعنی معشوق عددِ کل هستی است. پس اگر عشق یک جور اعتیاد است، چرا آن را والاترین احساس می‌دانیم؟

راهکار:

اگر این مصرع را بخواهی به یک تصویر روزمره نزدیک کنی: «اینترنت بدون وای‌فای، موبایل بدون شارژ، تقویم بدون امروز» — تا عمقِ بی‌معنایی جهانِ بی‌او ملموس شود.