وفاداری در عشق؛ چرا دلِ وفادار فقط سهم یک نفر است؟:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد در عشق پایدار، همان مسیر دوپامینِ اعتیاد فعال است، اما برخلاف مواد، با تکرار حضور آن شخص، حساسیت مغز به او بیشتر میشود؛ به این «پیوند جفتی» میگویند. جالبتر: فقط ۳ تا ۵ درصد پستانداران تکهمسرند؛ یعنی دلِ تک، یک هنجار طبیعی نیست، یک شاهکار عصبی-زیستی است. پس آیا وفاداری انتخاب است یا سرنوشت؟
راهکار:
این شعر را میشود از زاویهای دیگر دید: تکبودن قلب نه «انحصار» که «تمرکز» است؛ عشق وفادار مثل لنز دوربین، با یک نقطهی کانونی، تصویر را شفافتر از صدها نقطهی پراکنده میکند. وفاداری یعنی عمق دادن به یک مسیر، نه بستنِ همهی راهها.