عشق تا ابدیت

شعر عاشقانه کوتاه؛ بمان تا انتهای جهان:

پژوهش‌ها نشان می‌دهد آغوش ۲۰ ثانیه‌ای سطح اکسیتوسین را بالا و کورتیزول را کم می‌کند؛ همین مکانیزم زیستی توضیح می‌دهد چرا «در آغوش گرفتن تا انتهای جهان» در شعر، استعاره‌ای برای توقف زمان و کاهش اضطراب مرگ است.

راهکار:

این متن را می‌توان به یک «قرار سه‌مرحله‌ای» تبدیل کرد: خط اول برای آغاز، خط دوم برای ماندن، خط سوم برای آغوشی که پایان جهان را به تعویق می‌اندازد. سپس همین سه خط را با تصویر «افق» به یک شعر کوتاه آزاد بسط بده.