پادزهر عشق؛ وقتی برای تو درمانه و برای دیگران زهر:
آیا میدانستی پدیدهای به نام «هرمسیس» در زیستشناسی وجود داره؟ یعنی یه ماده در دوز کم محرک و مفیده، در دوز بالا کشنده. انگار احساس تو نسبت به اون فرد هم همینه: برای بقیه زهر، ولی برای تو دقیقاً همون剂量 باعث رشد و درمان شده. این یعنی شیمی مغزت با اون شخص یه واکنش خاص داره که شاید نشونهی همفرکانسی باشه. سوال اینجاست: آیا این «پادزهر» بعد از مدتی تبدیل به سم وابستگی نمیشه؟
راهکار:
این بیت رو میتونی به یه نقلقول از ابنسینا وصل کنی که میگفت «هر زهری در جای خود پادزهره»؛ اگه حس میکنی بقیه براشون سمیه ولی برات درمانه، شاید همون «سم» برای بقیه نشونهی تفاوت عمق ارتباطتونه نه بدی.