چشات کافیه؛ مورفین واقعی همین است:
مورفین از نام «مورفئوس»، خدای رویاهای یونان باستان گرفته شده است. جالب اینجاست که تماس چشمی طولانی در مغز همان گیرندههای اپیوئیدی را فعال میکند و اکسیتوسین ترشح میشود؛ یعنی «چشات کافیه» از نظر بیوشیمیایی یک مسکن طبیعی است، نه صرفاً تعارف. اگر یک نگاه تا این حد مخدر است، چرا هنوز دنبال مواد مصنوعی میگردیم؟
راهکار:
این جمله را میتوان از لنز نوروشیمی دید: تماس چشمی طولانی واقعاً اندورفین و دوپامین ترشح میکند و همان مسیر پاداش مغز را فعال میکند که مورفین فعال میکند. پس متن تو فقط شعر نیست؛ یک گزارش علمی فشرده از اثر نگاه معشوق است.