عشق واقعی را نمیشود به زودی به دست آورد:
علم اعصاب میگوید عشق رمانتیکِ پایدار از مسیر دوپامین (هیجان) به اکسیتوسین (دلبستگی) تغییر میکند. این انتقال شیمیایی نیازمند ماهها تعامل و همنوایی عصبی است، درست مثل یادگیری یک مهارت پیچیده. آیا جامعه سریعگرای امروز، این فرآیند بیولوژیک را نادیده میگیرد؟
راهکار:
مطالعات روانشناسی نشان میدهد مغز ما برای شکلگیری دلبستگی عمیق و پایدار (عشق Companionate) به زمان، تجربیات مشترک و حل تعارض نیاز دارد—فرآیندی که ماهها طول میکشد. این با هیجان اولیه (عشق Passionate) متفاوت است.