آیا عشق واقعاً فقط یکبار اتفاق میافتد؟:
جالب اینجاست که در روانشناسی، نظریهٔ «عشق یکتا» ریشه در سبک دلبستگی اضطرابی داره. مغز در عشق اول همان الگوی شیمیایی دوپامین و اکسیتوسین رو فعال میکنه که در روابط بعدی هم تکرار میشه، فقط شدتش کمتره. یعنی از نظر نوروبیولوژیک، مغز «یاد میگیره» عاشق بشه، نه اینکه فقط یکبار بتونه. پس این باور از کجا میاد؟ از ترس از دست دادن هویت عاطفی. سوال بهجاش اینه: چرا این ترس رو به اصل جهانی تبدیل میکنیم؟
راهکار:
این جمله رو میشه از زاویهٔ روانشناسی دلبستگی دید: تحقیقات نشون میدن هر فرد ظرفیت عشقهای عمیق متعدد رو داره، اما هر کدوم سبک متفاوتی داره. شاید به جای «تکرار نشدن»، بهتره روی «تکرار نشدنِ دقیقاً همون حس» تمرکز کنیم.