عشق و تغییر رفتار

آدم‌ها با عشق تغییر نمی‌کنند، مگر خودشان بخواهند:

در روانشناسی، نظریه خودتعیین‌گری می‌گوید تغییر پایدار فقط وقتی از درون فرد شروع می‌شود که سه نیاز خودمختاری، شایستگی و پیوندجویی ارضا شود. عشق بیرونی می‌تواند حامی باشد، اما جایگزین انگیزه درونی نمی‌شود. در مدل مراحل تغییر، تا فرد از مرحله پیش‌اندیشی عبور نکند، فشار بیرونی فقط مقاومت می‌سازد. عشق اهرم است یا بستر؟

راهکار:

تغییر واقعی وقتی رخ می‌دهد که انگیزه از درون فرد برخیزد؛ عشق می‌تواند آینه باشد نه اهرم. جای تمرکز روی بازسازی دیگری، رابطه‌ای بساز که در آن هر دو آزادانه انتخاب کنند بمانند یا عوض شوند.