چشمهای تو؛ خاطرهای که تاریخ هم فراموش نمیکند:
حافظهٔ فلاشبولب نشان میدهد خاطرات دارای بار هیجانی، مانند نگاه معشوق یا لحظات تاریخی جنگ، با وضوحی غیرعادی و جزئیات حسی بالا ذخیره میشوند؛ اما هر بار یادآوری، نسخهٔ جدیدی از آن خاطره ساخته میشود، نه یک بازپخش وفادار. پس «فراموش نکردن» بیشتر یک بازسازی مداوم است تا یک ضبط ابدی.
راهکار:
این جمله یک «فلاشبولب» شخصی است: مغز رویدادهای هیجانی را با جزئیات حسی بالا ثبت میکند؛ پس فراموشنکردن چشمها همان مکانیسم ثبت خاطرات جمعی جنگ است، فقط در مقیاس یک نفر.