تحقیقات نشان داده مغز انسان در عشق عمیق، همان نواح...
وقتی دنیای من در تو خلاصه میشود 💕:
تحقیقات نشان داده مغز انسان در عشق عمیق، همان نواحی مرتبط با دلبستگی به خانه را فعال میکند. یعنی عشق واقعی نه یک سفر، بلکه ساختن یک خانه در وجود طرف مقابل است. آیا شما خانهتان را در چشمهای کسی ساختهاید؟
راهکار:
این جمله زیبا رو میشه به یک چالش سفر مجازی تبدیل کرد: از شریک زندگیتون بخواهید هر روز یک مکان روی نقشه رو اسم ببره و شما دلیل عشقتون به اون مکان رو با یک خاطره عاشقانه از خودتون مرتبط کنید. اینطوری دنیای عشقتون رو با هم میسازید.
نه چتر با خودت داشتی ، نه روزنامه ، نه چمدان ! ” عاشقت شدم ” چگونه باید میفهمیدم مسافری ؟؟ 🙁H️
مغز ما در شرایط عدم قطعیت، مانند عاشق شدن به فردی ...
عاشق مسافری که بیچتر و چمدان آمد و رفت:
مغز ما در شرایط عدم قطعیت، مانند عاشق شدن به فردی که قرار است برود، دوپامین بیشتری آزاد میکند. این مکانیسم باعث میشود عشقهای زودگذر عمیقتر از عشقهای پایدار احساس شوند.
راهکار:
این حس را با «عشق به آدمهای موقت» مقایسه کنید؛ جذابیتشان در ناپایداریشان است.
عشق آدم را به جاهای ناشناخته میبرد، به ایستگاههای متروک، به خلوت زنگ زده واگنها، به شهری که فقط آن را در خواب دیدهای.. وقتی عاشق شدی، ادامهٔ این شعر را تو خواهی نوشت...