اگر قیامت قصه باشد؛ جستجوی معشوق در آخرت:
در فیزیک کوانتوم، «اطلاعات» هرگز نابود نمیشود؛ شاید عشق نیز نوعی اطلاعات بنیادین باشد که حتی فروپاشی جهان هم آن را محو نکند. اما شاعر از «قصه» بودن قیامت میگوید؛ انگار ذهن انسان، برای فرار از پوچی نیستی، ناگزیر داستانی جاودانه میسازد تا چهره معشوق را در آن قاب کند.
راهکار:
قیامت در این بیت، استعارهای از «تناقض عشق» است: هر چه یقین به نبودن بیشتر میشود، نیاز به دیدن عمیقتر میگردد. شاید معشوق را نه در قیامت، که در همین حسرت ابدی باید جست.