رفتن عشق و دلکندن: یه روزی میره حتی اونی که عاشقشی:
مغز انسان درد عاطفی جدایی را در همان نواحیای پردازش میکند که درد فیزیکی را حس میکند. «شکستگی قلب» یک استعاره نیست، یک واقعیت نورولوژیک است. یک روز حتی عاشقترین آدم هم میرود و مغزت آن را شبیه یک ضربهی فیزیکی ثبت میکند. سوال: چرا با این مکانیسم دردناک، باز هم بیپروا عاشق میشویم؟
راهکار:
این جمله میگوید حتی عشق هم فانی است، اما دقیقاً به خاطر همین رفتن است که هر لحظهاش ارزش دوچندان پیدا میکند. مثل تماشای غروب که زیباییش در پایانش است.