جای تو در چشم و دل من؛ نادیده گرفتن همه خوبان جهان:
جالب است بدانید در مغز یک عاشق واقعی، دوپامین چنان سیستم پاداش را فعال میکند که بهمعنای واقعی «نظری به دیگران نیست». پژوهشهای افامآرآی نشان داده وقتی به معشوق فکر میکنیم، فعالیت آمیگدال (مرکز ترس) و قشر پیشپیشانی مربوط به قضاوت اجتماعی خاموش میشود. این یعنی جهان بیرون فقط یک نفر را برجسته میکند. آیا شما هم این باریکبینی گزینشی را تجربه کردهاید؟
راهکار:
این تجربه را «کوری عاشقانه» مینامند؛ مغزتان آمیگدال (مرکز ترس اجتماعی) را آرام کرده تا فقط او را ببینید. اگر این حس را میخواهید گسترش دهید، سعی کنید همین نگاه متمرکز را به یک هدف شخصی یا هنری هم بدهید — عاشقشدنِ سازنده.