آخرین فکر شبم و اولین فکر روزم: ردپای عشق در مغز:
مغز انسان در لحظه خواب و بیداری، یعنی حالت هیپناگوژیک و هیپنوپامپیک، بیشترین فعالیت را در شبکه حالت پیشفرض دارد؛ همانجایی که خاطرات عاطفی و تصاویر افراد مهم مرور میشوند. برای همین است که فکر به یک نفر در این دو نقطه شبانهروز، از نظر زیستی تقریباً خودکار و بهشدت چسبناک میشود. جالبتر اینکه خواب REM بلافاصله پس از این نشخوارها، جزئیات احساسی را در حافظه بلندمدت تثبیت میکند.
راهکار:
از منظر روانشناسی، تکرار یک چهره در آخرین دقایق بیداری و اولین لحظات صبح فقط خیالپردازی نیست؛ مغز در حالت هیپناگوژیک و هیپنوپامپیک، احساسات پرقدرت را با وضوح بیشتری پردازش میکند. شاید این تکرار، راه مغز توست برای حک کردن این حس در حافظه بلندمدت.