وقتی از مردم متنفری اما او خیرهکننده است:
یک حقیقت علمی جالب: مغز انسان برای تشخیص چهرهها از ناحیهای به نام 'فیوزیفورم چهره' استفاده میکنه. در افراد مبتلا به اضطراب اجتماعی، این ناحیه هنگام نگاه به دیگران بیش از حد فعال میشه و فرار از تماس چشمی رو ایجاد میکنه. اما وقتی کسی 'خیرهکننده' میشه، یعنی سیستم پاداش مغز (دوپامین) فعال شده و اون ترس رو موقتاً خاموش کرده. سوالی که پیش میاد: آیا این حس میتونه درمانی برای بیزاری از نگاه باشه؟
راهکار:
این حس رو میشه به این شکل تعریف کرد: نفرت از نگاه کردن به دیگران معمولاً ریشه در ترس از قضاوت شدن داره؛ اما وقتی یک نفر اونقدر برایت خاص میشه که این مکانیسم دفاعی رو کنار میزنی، یعنی اعتماد و جذابیتش از مرزهای امنیت روانی تو عبور کرده. شاید وقتشه از خودت بپرسی چرا اون شخص خاص این قدرت رو داشته؟