عشق و بی‌خیالی

دوست داشتن بدون اهمیت دادن: تناقض عشق:

عشق در مغز دقیقاً همان مسیرهای اعتیاد را فعال می‌کند: ناحیه تگمنتوم شکمی و هسته دمی. اما «اهمیت دادن» یا دلواپسی، محصول اکسی‌توسین و وازوپرسین است که از دلبستگی مادر-فرزندی تکامل یافته. در گذار از عشق رمانتیک به دلبستگی بلندمدت، مراکز اضطراب خاموش می‌شوند و سیستم پاداش با درد اجتماعی درهم می‌آمیزد. به زبان ساده، اگر کسی واقعاً برایتان مهم نباشد، آنچه تجربه می‌کنید عشق نیست، فقط شیفتگی موقت دوپامینی است. حالا فکر می‌کنید عشق بدون نگرانی ممکن است؟

راهکار:

عشق از جنس توجه است، اما نه از جنس کنترل. «اهمیت دادن» اگر به معنای نگرانی دائمی و ترس از دست دادن باشد، ممکن است اضطراب را جایگزین عشق کند. شاید پرسش اصلی این باشد: چطور می‌شود بدون وابستگی ناسالم، برای کسی اهمیت قائل شد؟