عشق به عنوان مرهم زخمها و درمان دردها:
در روانشناسی، پدیدهای به نام «بازداری اجتماعی» وجود دارد که نشان میدهد حضور و حمایت عاطفی یک فرد مورد اعتماد، میتواند فعالیت سیستم عصبی سمپاتیک (مسئول استرس و درد) را کاهش دهد و تحمل رنج را بالا ببرد. عشق، واقعاً یک مداخلهگر عصبی-زیستی است. آیا تا به حال تاثیر فیزیکی حضور کسی را روی درد خود احساس کردهاید؟
راهکار:
این حس قوی از عشقِ درمانگر را میتوان در یک پروژه خلاقانه (مثل نوشتن یک نامه، ساختن یک قطعه موسیقی یا یک اثر هنری) گسترش داد تا احساساتتان ملموستر شود.