از مسخره کردن عاشقان تا تجربه تلخ عشق:
روانشناسی به خنده از روی تحقیر، «شادنفرود» میگوید؛ لذت از رنج دیگران. اما وقتی خودمان در موقعیت مشابه قرار میگیریم، مغز از حالت قضاوتگر به حالت بقا میرود: آمیگدال فعال میشود و همان درد را شبیهسازی میکند. به همین دلیل، بیشتر ما بعد از اولین شکست عاطفی، دیگر هرگز به رنج عاطفی دیگران نمیخندیم؛ چون نورونهای آینهای، تمسخر را به تجربه زیسته پیوند زدهاند.
راهکار:
این نخندیدنِ تازه، شکست نیست؛ گذر از جایگاه تماشاگر به جایگاه تجربهگر است. حالا خندهات به عاشقان، جای خود را به همدلی داده است.