عشق ناشنیده

شعر تلخ جدایی؛ عاشق بودم و هرگز نشنیدی:

پارادوکس «به درک»: روان‌شناسی طردشدگی می‌گوید مغز همان مناطقی را فعال می‌کند که در درد فیزیکی؛ پس این جمله اغلب پوششی برای التیام نیست، اوجِ به رسمیت شناختن زخم است. عشقِ ناشنیده هم مثل اکو در اتاق خالی است: صدا برمی‌گردد، اما مخاطب ندارد.

راهکار:

«به درک» اینجا نشانه بی‌تفاوتی نیست؛ نقطه‌ای است که دردِ شنیده‌نشدن به زبان برمی‌گردد. می‌توانی همین چند خط را به یک نامهٔ کوتاه به «نسخهٔ گذشتهٔ خودت» تبدیل کنی: نه برای فرستادن، فقط برای شنیدن صدایی که آن‌وقت نداشتی.