عشق نادرست به آدم نامناسب؛ داستان محبوبه و رحیم:
یک حقیقت روانشناختی جالب: مغز ما هنگام عاشق شدن، دوپامین و اکسیتوسین ترشح میکنه که منطق رو موقتاً خاموش میکنه. بههمین خاطر آدمها حاضرند سراغ کسی برن که از نظر عقلانی اصلاً مناسبشون نیست. محبوبه هم قربانی همین قانون عصبی شد. سوال اینجاست: آیا میشه با آگاهی از این مکانیسم، از تکرارش جلوگیری کرد؟
راهکار:
این حکایت تلخ نشون میده که عشق بهتنهایی کافی نیست؛ تناسب شخصیت و اهداف دو طرف هم تعیینکنندهست. بهجای سوال از سرنوشت محبوبه، میشه پرسید: چطور میشه قبل از افتادن در این دام، نشانههای ناسازگاری رو تشخیص داد؟