وقتی دیگر نیستم میفهمی چقدر دوست داشتم:
دانشمندان میگویند مغز انسان برای درک فقدان، بهطور میانگین ۱۸ ماه نیاز دارد تا واقعاً عمق آن را حس کند. این یعنی «درک دیر هنگام» یک خطای شناختی تکاملی است: ما عشق را تنها پس از حذف محرک آن اندازه میگیریم. انگار ذهن ما برای بقا، «داشتن» را نادیده میگیرد و «نداشتن» را ترسیم میکند. سؤال اینجاست: چقدر از عشقهایی که الان داریم، واقعاً میبینیمشان؟
راهکار:
این جمله انگار از دل کسی میآید که عشقش دیده نشده. گاهیها عشق مثل بوی باران است – وقتی میبارد حسش نمیکنی، اما وقتی رفت تازه میفهمی چقدر هوایت را عوض کرده. شاید بهتر است همان «الان» را جدی بگیریم، نه «وقتی نیستم» را.