عشق مثل رودخانه آرام

آغوش آرام تو، رودخانه‌ای که غرقم می‌کند:

در هیدرولوژی، آرام‌ترین رودها اغلب مرگبارترین جریان‌های زیرین را دارند. پدیده‌ای به نام «جریان شکافنده» در آب‌های به ظاهر آرام، حتی قوی‌ترین شناگران را به عمق می‌کشد. این مکانیسم همان «غرق شدن در آغوش» است: جایی که امنیت ظاهری، خطرناک‌ترین تله می‌شود. آیا تا به حال پیش آمده آرامش یک رابطه، زمینه‌ساز نابودی‌تان شود؟

راهکار:

این جمله بازتابی از پدیده «درماندگی آموخته‌شده در عشق» است: جایی که آغوشی امن، به‌جای آنکه شما را به اوج برساند، آرام آرام توان حرکت به سوی اهداف بزرگ‌تر (دریا) را از شما می‌گیرد. شاید زمان آن رسیده که از خود بپرسید: آیا این آرامش، لنگرگاهی موقت است یا زندانی برای همیشه؟