عشق مثل نماز

عشق مثل نماز: تمرکز مطلق یا باطل شدن:

در عصب‌شناسی، عشق رمانتیک و تمرکز عمیق هر دو با فعال شدن قشر پیش‌پیشانی و کاهش فعالیت شبکه پیش‌فرض مغز همراه هستند. یعنی عشق واقعی همانند نماز، یک حالت 'حضور ذهن' است که توجه به محیط بیرون را کم می‌کند. جالب است که در قرآن هم به 'خشوع' در نماز اشاره شده. آیا این هم‌پوشانی تصادفی است یا نشانه‌ای از نیاز انسان به تمرکز محض؟

راهکار:

این تشبیه، نگاه تازه‌ای به عشق می‌دهد: همان‌طور که نماز با کوچک‌ترین توجه به اطراف باطل می‌شود، عشق حقیقی هم نیازمند 'حضور قلب' کامل است. شاید رمز پایداری یک رابطه در این تمرکز بی‌پیرایه باشد.