عاشق شدن و آسیبپذیری عاطفی؛ اعتماد یا ریسک؟:
عصبشناسی عشق میگوید هنگام عاشقی، فعالیت آمیگدال (مرکز تشخیص تهدید) و قشر پیشپیشانی (منطق) کاهش مییابد؛ برای همین حس خطر محو میشود و دیگری عملاً قدرت آسیبرسانی پیدا میکند. در روانشناسی تکاملی، عشق نوعی تعهد پرهزینه است: آسیبپذیری بالا دلبستگی و بقای رابطه را تقویت میکند. اما امنیت رابطه نه با حذف اسلحه، بلکه با ظرفیت ترمیم بعد از زخم ساخته میشود.
راهکار:
عشق یعنی داوطلبانه آسیبپذیر شدن، اما برخلاف اسلحه، این انتخاب دست خود توست؛ نمیتوانی ماشه را کنترل کنی، اما میتوانی انتخاب کنی سلاح را به چه کسی بدهی.