عشق مومنان

عشق و حیا؛ وقتی مومنان عاشق می‌شوند:

نوروساینس می‌گوید عشق رمانتیک همان نواحی مغز را فعال می‌کند که اعتیاد به مواد مخدر؛ قشر پیش‌پیشانی که مسئول کنترل و بازداری است، در این حالت خاموش‌تر عمل می‌کند. پس «هوایی شدن» مؤمنان نه تناقض با ایمان، بلکه یک واکنش زیست‌شیمیایی است. آیا این یعنی عشق می‌تواند منطق و تقوای ما را دور بزند؟

راهکار:

شاید این دگرگونی از حیا به بی‌پروایی، نشانه‌ی عبور از ترسِ قضاوت دیگران باشد. عشق گاه نقاب‌های اجتماعی را کنار می‌زند و ما را به خود واقعی‌مان نزدیک‌تر می‌کند. سؤال اینجاست: آیا این «هوایی شدن» نوعی رهایی است یا خطری برای ایمان؟