عشق محمد و آل محمد

شعر سعدی: عشق محمد و آل محمد:

در علوم اعصاب، عشق عمیق مذهبی همان مدارهای پاداش مغزی یعنی دوپامین و اکسیتوسین را فعال می‌کند که عشق رمانتیک؛ به همین دلیل زبان مدح پیامبر در ادبیات فارسی اغلب عاشقانه است. همزمان سعدی در سایه حمله مغول می‌زیست؛ پناه بردن به عشق آل محمد در شعر او، نوعی بازیابی هویت جمعی و انسجام روانی برای فارسی‌زبانان بود.

راهکار:

در نگاه سعدی، عشق زمینی ناقص است و با عشق محمد و آلش به کمال می‌رسد؛ جوانی و شور عاطفی، اگر جهت قدسی بگیرد، ماندگار می‌شود.