عشق فقط دو جوره؟ نقد دیدگاه خانوم دارابی:
در نوروساینس، عشق مادرانه و عشق رمانتیک هر دو از مسیر اکسیتوسین و دوپامین استفاده می‌کنند، اما عشق به خداوند در قشر پیشانی و مناطق مربوط به تئوری ذهن فعال می‌شود. جالب اینجاست که اسکن‌های مغزی نشان داده عشق مجازی (رمانتیک) همان نواحی پاداش را تحریک می‌کند که عشق مادرانه! پس شاید این دو جور بودن کمی ساده‌انگارانه باشد. آیا مرز بین عشق حقیقی و مجازی در مغز ما واقعاً مشخص است؟
راهکار:
این دیدگاه ریشه در الهیات اسلامی دارد و عشق مجازی را استعاره‌ای از عشق حقیقی می‌داند. اگر به دنبال بسط بحث هستید، می‌توانید به نظریه «عشق‌های سه‌گانه» استرنبرگ (صمیمیت، شور، تعهد) اشاره کنید که عشق مادرانه را هم دربرمی‌گیرد، اما عشق رمانتیک را نادیده نمی‌گیرد.