متن عاشقانه تو مال منی؛ از «نشد» تا «شد»:
در علوم اعصاب به این میگویند «خطای پیشبینی پاداش»: وقتی یک نتیجه بعد از چند بار «نشد» بالاخره «شد» بشود، دوپامین مغز چند برابر حالت عادی ترشح میشود. برای همین تکرارِ «شد شد نشد نشد» فقط شعر نیست، یک فرمول عصبی برای لذت بردن از لحظهی وصال است. ضمناً «اثر کمبود» میگوید همان موانع، ارزش هدف را در ذهن ما بالا میبرند. سؤال برای شما: اگر «نشد»ها نبودند، این «شد» هنوز اینقدر شیرین بود؟
راهکار:
این جمله را میتوان از زبان یک گربهی لجباز هم خواند که بالاخره روی کمد پریده؛ «شد شد نشد نشد» یعنی نفسهای آخر تلاش، نه فقط تملک عاشقانه. این قاببندی، پست را از حالت عاشقانه به یک طنز شیرین از «پیروزی بعد از شکست» تبدیل میکند.