خواستم تو قلبش خونه بسازم، اما شهرداری گفت اینجا عمومیه!:
در علوم اعصاب، طرد عشقی دقیقاً همان مدار درد فیزیکی را فعال میکند؛ پس «نتونستم تو قلبش خونه بسازم» فقط یک شوخی نیست، یک گزارش نورولوژیک است. تحقیقات دلبستگی هم نشان میدهد آدمهای «قلب عمومی» معمولاً سبک اجتنابی دارند و صمیمیت را تهدید میخوانند، نه فرصت. اینجا معمار نبودی؛ با منطقهی مینگذاریشده طرف بودی. سؤال: تو کدام قلب را ساختی؟
راهکار:
این بیت در واقع دربارهی آدمهایی است که برای همه «عمومی»اند ولی برای هیچکس «خصوصی» نمیشوند؛ جای خالی خانه، از کمبود عشق تو نیست، از نبودِ ظرفیتِ ماندن در اوست.