دیالوگ عاشقانه ماه و خورشید: عشق پنهان:
در فیزیک، ماه هیچ نوری از خود ندارد و تنها بازتابدهنده نور خورشید است. اما در این دیالوگ، ماه که خود فاقد نور است، خورشید را متهم به عاشقی میکند. این یک پارادوکس جذاب است: کسی که هیچ چیزی ندارد، دیگری را به داشتن چیزی متهم میکند. در روانشناسی به این 'فرافکنی' میگویند. آیا تا به حال عشقت رو به کسی نسبت دادی که خودت عاشق بودی؟
راهکار:
این دیالوگ رو از زاویهی دیگری ببین: گاهی عاشق واقعی کسیه که عشقش رو با افتخار ابراز نمیکنه، بلکه با نگاه به معشوق، او را عاشقترین میدونه. این یه نوع عشق فروتنانه است که توی ادبیات فارسی کم نظیره.