عشق خودمحور

جهت قلب در عشق: خودمحوری یا پایداری؟:

نوروساینس نشان داده که هنگام عاشق شدن، مغز ما سیستمی از پاداش و اعتیاد فعال می‌کند که خودمحور است. سیستم دوپامین‌رژیک به ما می‌گوید 'این فرد برای من ارزش دارد' و در واقع عشق را به دور نیازهای خودمان می‌چرخاند. سوال: آیا عشق واقعاً یک سازوکار بقای خودخواهانه است؟

راهکار:

این جمله یادآور این است که عشق گاهی بیش از آنکه به طرف مقابل مربوط باشد، به تصویری که ما از او ساخته‌ایم برمی‌گردد. شاید قلب ما مسیرش را به خاطر نیاز خودمان حفظ می‌کند، نه به خاطر واقعیت عشق.