عشق جز نم نیست؛ تلخترین برداشت از رابطه:
ترکیب اشک هیجانی با اشک ناشی از پیاز متفاوت است؛ اشک هیجانی سرشار از پرولاکتین و آدرنوکورتیکوتروپین است و مواد استرسزا را از بدن دفع میکند. از طرفی مغز عشق را در اینسولا و قشر کمربندی قدامی پردازش میکند؛ همان مناطقی که تشنگی و دمای بدن را هم مدیریت میکنند. برای همین تعبیر عشق به «نم» از نظر عصبشناختی بیپایه نیست. اگر عشق فقط نم است، چرا مغز برایش مدار جداگانه ساخته؟
راهکار:
از دیدگاه عصبشناسی، اشک هیجانی با اشک ناشی از پیاز فرق دارد؛ پرولاکتین و هورمون استرس را از بدن خارج میکند. پس «نم»ی که از عشق میماند، فقط ضعف نیست؛ سیستم تخلیه هیجان است. میتوان این ایده را در یک عکسنوشته ادامه داد: «همین نم، مرا از غم کم است.»