عشق فراتر از منطق

عشق؛ نیرویی فراتر از قوانین هستی:

در فیزیک کوانتوم، پدیده‌ای به نام «درهم‌تنیدگی» وجود دارد که در آن دو ذره، فارغ از فاصله، بلافاصله بر حالت یکدیگر اثر می‌گذارند؛ گویی نوعی «ارتباط» فراتر از زمان و مکان برقرار است. برخی فیزیک‌دانان و فیلسوفان این را با تجربه‌های عمیق انسانی مانند عشق مقایسه کرده‌اند. آیا عشق می‌تواند شکلی از درهم‌تنیدگی در سطح انسانی باشد؟

راهکار:

برای گسترش این ایده، می‌توانید به آثار شاعرانی مانند مولوی یا نظریه‌های فیزیک کوانتوم درباره درهم‌تنیدگی نگاهی بیندازید که هرکدام به شکلی مرزهای عادی علیت را زیر سؤال می‌برند.