عشق فقط در کتاب

عشق فقط در کتاب‌ها؟ واقعیت عشق و انتظار رمانتیک:

وقتی رمان عاشقانه می‌خوانی، مغز دوپامین و اکسی‌توسین را هم‌زمان آزاد می‌کند و همان مدار پاداشِ اعتیاد را فعال می‌سازد؛ این یعنی انتظارِ عشقِ کتابی می‌تواند واقعیت را بی‌رنگ‌تر جلوه دهد. آیا عشقِ کتابی نوعی اعتیاد به دوپامین است؟

راهکار:

عشق نه فقط در کتاب‌ها، در «عادت‌های کوچک روزمره» هم ردپا دارد: توجهی که بی‌ادعا تکرار می‌شود، بیشتر از دیالوگ‌های دراماتیک دوام می‌آورد. کتاب‌ها احساس را فشرده و اغراق‌شده نشان می‌دهند؛ واقعیت آن را در رفتارهای کم‌سر‌و‌صدا مثل یادآوری یک قرار یا شنیدن بی‌قید و شرط نشان می‌دهد.