کثیفترین کوچه، بهشتترین لحظه با تو:
مغز انسان در حالت عشق، فعالسازی منطقهٔ قشر اوربیتوفرونتال را تجربه میکند که قضاوت منفی را مهار میکند. درواقع، دوپامین و اکسیتوسین طوری مدارهای عصبی را بازنویسی میکنند که یک کوچهٔ کثیف از نظر شیمیایی معادل یک باغ بهشت میشود. عشق همان «بازنویسی واقعیت» است. سوال برای جامعه: آیا تا به حال جایی را به خاطر یک نفر دوست داشتهاید که در حالت عادی ازش متنفر بودید؟
راهکار:
این جمله یک پارادوکس عاشقانه است: زشتی مکان در برابر عشق مطلق. میتوانی آن را گسترش بدهی و در یک داستانک کوتاه بنویسی که چطور یک خاطره مشترک، بدترین مکان را به بهترین خاطره تبدیل میکند.