لق بقیه؛ ما مال همیم:
روان‌شناسی اجتماعی می‌گوید وقتی یک زوج خودشان را «ما» در برابر «بقیه» تعریف می‌کنند، مغز مرز خود/دیگری را بازتعریف می‌کند؛ هم‌افزایی اکسی‌توسین و دوپامین، حس تعلق را تا سطحی شبیه اعتیاد بالا می‌برد. به همین دلیل بیرون ماندن از این حباب دونفره یا فروپاشی آن می‌تواند علائمی شبیه ترک مواد ایجاد کند. مرز این «ما» کجا باید کشیده شود؟
راهکار:
این جمله مرز عاطفی ناگفته‌ای دارد: «ما» با حذف بقیه معنا می‌گیرد، اما حباب دونفره هرچه سخت‌تر مرزبندی شود، شکننده‌تر می‌شود. ادبیات فارسی معمولاً «ما» را پناهگاه می‌داند، نه سنگر جنگ با جهان. شاید اگر قرار است شعار رابطه باشد، شکل نرم‌ترش این باشد: «بقیه هم دنیای خودشان را دارند؛ ما هم دنیای خودمان را.»