عشق چشمان

غرق در اقیانوس چشمانش | عشق در نگاه:

پژوهش‌ها نشان می‌دهند تماس چشمی عاشقانه، مردمک‌ها را ناخودآگاه همزمان می‌کند و ترشح اکسیتوسین را بالا می‌برد؛ همان‌طور که جزر و مد اقیانوس از ماه پیروی می‌کند، نگاه هم ریتم عصبی دو نفر را به هم گره می‌زند. در بلاغت فارسی، چشم با دریا و اشک با غرق‌شدن پیوند دارد. آیا این غرق‌شدن واقعاً همگام‌سازی مغزی است؟

راهکار:

چشم‌ها را می‌توان اقلیمی دید که هر نگاه، جزر و مدی تازه دارد؛ غرق‌شدن در آن شاید نه گم‌شدن، بلکه آموختن شنا در زبان نگاه باشد. برای عمق بیشتر، تصویر را از «اقیانوس» به یک جزئیات حسی مثل «نمک اشک» یا «موج پلک» ببر.