عشق بی‌ترس

عشق بی‌ترس و خاطره‌بازی با باران و گل ژیپسوفیلا:

بوی باران (پتریکور) از ترکیب ژئوسمین باکتریایی و روغن‌های گیاهی ایجاد می‌شود. انسان‌ها قادرند ژئوسمین را با غلظت یک در تریلیون تشخیص دهند؛ یعنی یک قطره در ۲۰ استخر المپیک. این حساسیت در اجداد ما برای یافتن آب حیاتی بوده. از سوی دیگر، گل ژیپسوفیلا (نفس کودک) نماد عشق ابدی است و نام علمی‌اش از gypsum (گچ) گرفته شده، چرا که در خاک‌های آهکی سخت می‌روید.

راهکار:

عشق مانند ژیپسوفیلاست که در دل خاک‌های ناملایم گچی می‌روید؛ پس وقتی باران می‌زند، به جای چتر، سینه‌ات را باز کن. ترس، همان خشکی قبل از باران است، شیرین اما بی‌ثمر. بی‌دلیل نیست که بوی باران (پتریکور) قوی‌ترین محرک نوستالژی در انسان است؛ عشق واقعی هم با حافظه‌های بویایی گره می‌خورد.